سامانه آموزش آنلاین معاونت آموزشی سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران

آخـریــن مطالب «مقالات تخصصی کرونا»

درگیری بافت مغز در کووید ۱۹

درگیری بافت مغز در کووید ۱۹

مطالعه اول

حدود یک سوم بیماران مبتلا به کووید ۱۹ که در بیمارستان بستری می‌شوند، علائم تغییرات سطح هوشیاری از گیجی تا کما را نشان می‌دهند.

مطالعه‌ای در ده بیمارستان در میشیگان انجام شد. در فاصله زمانی ۵ مارچ تا ۴ اپریل ۲۰۲۰ (۱۵ اسفند تا۱۶ فروردین)، ۵۰۹ بیمار بستری مبتلا به کووید ۱۹ مورد بررسی قرار گرفتند. مشخص شد مدت زمان بستری بیمارانی که علائم درگیری مغزی (تغییرات سطح هوشیاری) دارند، سه برابر طولانی‌تر از بیماران بدون تغییرات سطح هوشیاری است.

۳۲ درصد از افراد با علائمی از درگیری بافت مغز بعد از ترخیص قادر به انجام فعالیت‌های روزانه بدون کمک بودند، در مقابل ۸۹ درصد افراد بدون علائم درگیری بافت مغز به روال زندگی سابق بازگشتند.

این مطالعه نشان داد، آنسفالوپاتی احتمال مرگ را ۷ برابر افزایش می‌دهد و حتی بروز عوارض بعد ترخیص از بیمارستان را نیز بیشتر می‌کند و به طور کلی پیش‌آگهی را ضعیف می‌کند.

بنابراین به نظر می‌رسد مبتلایان به آنسفالوپاتی بعد از ترخیص از بیمارستان نیاز به پیگیری دقیق و خدمات توانبخشی دارند تا احتمال عوارض بعدی در این بیماران کاهش یابد.

۱۶۲ بیمار مبتلا به آنسفالوپاتی عمدتا مرد بودند و سن بالا داشتند و مبتلا به بیماری‌های زمینه‌ای مانند سرطان، بیماری‌های سیستم دستگاه عصبی، بیماری‌های قلبی و عروقی، کلسترول بالا، سیگاری، بیماری کلیوی وغیره بودند.

هنوز به درستی مکانیسم بروز آنسفالوپاتی به دنبال کووید ۱۹ مشخص نیست، اما به نظر می‌رسد علت آن، پاسخ سیستم ایمنی بدن به ویروس و فعال شدن پروسه التهابی است، نه حمله مستقیم ویروس به بافت مغز .

بروز آنسفالوپاتی، یکی از نگرانی‌ها به دنبال ابتلا ترامپ به کووید۱۹ بود، به دلیل این که ریسک فاکتورهای ابتلا به آن مانند جنس و کلسترول بالا را دارا می‌باشد.

این مطالعه، مطالعه مهمی است به این دلیل که درگیری بافت مغز به دنبال کووید ۱۹ اغلب رخ می‌دهد، علائم طولانی نیز می‌باشد، اما توجه کافی به آن نمی‌شود.

در خصوص علائم سیستم عصبی، ۴۵ درصد بیماران، درد عضلانی، ۳۸ درصد سردرد، ۳۰ درصد سرگیجه و درصد کمتری کاهش حس بویایی و چشایی را تجربه می‌کنند.

این علائم برخلاف آنسفالوپاتی، در جوانان دیده می‌شود و بیمار ممکن است مدت‌ها درگیر این علائم باشد در حالی که علائم واضح تنفسی ندارد.

مطالعه دوم

در مطالعه‌ای در هامبورگ آلمان در فاصله زمانی ۱۳ مارچ تا ۲۴ اپریل ۲۰۲۰ ( ۲۳ اسفند تا ۵ اردیبهشت)، ۴۳ فرد فوت شده به دلیل کووید ۱۹، که ابتلا آن‌ها با تست PCR تایید شده بود، با میانگین سنی ۷۶ سال مورد بررسی قرار گرفت.

بررسی پاتولوژیک در پیاز بویایی، گره‌های قاعده‌ای (Basal Ganglia)، ساقه مغز و مخچه با بررسی سلول‌های میکروگلیا، آستروسیت و لنفوسیت‌های T سایتوتوکسیک در این نواحی انجام شد.

در ۷۹ درصد، اینفیلتراسیون سلول‌های میکروگلیا و لنفوسیت‌های T سایتوتوکسیک با درگیری واضح ساقه مغز، مخچه و اینفیلتراسیون لنفوسیت‌های T سایتوتوکسیک در مننژ دیده شد.

در ۵۱ درصد این موارد پروتئین ویروس در بافت مغز قابل شناسایی بود، اما این یافته ارتباطی با شدت تغییرات پاتولوژیک بافت مغز نداشت.

به طور کلی، به نظر می‌رسد تغییرات نوروپاتولوژیک در بیماران مبتلا به کووید ۱۹ خفیف است، تغییرات عصبی التهابی به طور عمده در ساقه مغز دیده می‌شود.
شواهدی در دست نیست که ویروس مستقیما به بافت مغز حمله می‌کند. بلکه پاسخ سیستم ایمنی بدن به عفونت کووید ۱۹ باعث بروز تغییرات پاتولوژیک در بافت مغز می شود.

تدوین: دکتر زهرا فرزاد

منبع

ادامه مطلب

نتایج مثبت از کوکتل آنتی بادی های درمانی (REGN-COV2 ) شرکت Regeneron

نتایج مثبت از کوکتل آنتی بادی های درمانی (REGN-COV2 ) شرکت Regeneron

شرکت Regeneron اطلاعات مربوط به 275 بیمار را منتشر کرد که نشان می‌دهد بالاترین دوز (8 گرم) از کوکتل آزمایش شده، به طور قابل ملاحظه‌ای باعث کاهش میزان RNA ویروسی و بهبود علایم در بیماران COVID-19 غیر بستری در بیمارستان در مقایسه با گروه کنترل می شود. به نظر می‌رسد این کوکتل در افرادی که هنوز آنتی بادی‌های خود را در برابر ویروس تولید نکرده‌اند، موثرتر بوده است. در این گروه از افراد، حتی دوز پایین تر (2.4 گرم) نیز موثر بوده است. علاوه بر این، نتایج تاثیر کوکتل در بیمارانی که بالاترین سطح ویروس را داشته‌اند نیزمثبت اعلام شده است.

در این گروه اخیر، دوز کم از کوکتل، مدت علائم را از 13 روز (دارونما) به 6 روز کاهش داد و نکته جالب توجه اینجا است که عملکرد دوز کم در بیماران با سطح ویروسی بالا بهتر از دوز بالا بوده است. دوز بالا علائم را در این بیماران به 8 روز کاهش داده است.

تدوین: الهام پاتراد

ادامه مطلب

پیش‌آگهی ایست قلبی مبتلایان به کرونا در بیمارستان

پیش‌آگهی ایست قلبی مبتلایان به کرونا در بیمارستان

مطالعه‌ای در مجله انجمن پزشکی آمریکا (جاما) منتشر شد، نشان می‌دهد همه موارد ایست قلبی در مبتلایان کووید-۱۹ در بیمارستان به مرگ منجر می‌شود. این در حالی است که نرخ مرگ و میر در مورد سایر علل ایست قلبی در بیمارستان تنها ۲۵ درصد است.

میانگین زمانی که از هنگام بستری تا ایست قلبی طول می‌کشد، در این مطالعه ۸ روز گزارش شده است. میانگین زمان عملیات احیای قلبی‌ریوی ۱۰ دقیقه است. در حدود نیمی از موارد ایست قلبی، گردش خون به صورت خود به خود بازگشت، ولی در نهایت هیچ کدام از بیماران زنده نماندند.

حدود ۸۰ درصد بیماران هنگام ایست قلبی به ونتیلاتور (دستگاه تنفس مصنوعی) وصل بودند. حدود یک‌سوم از آن‌ها تحت درمان دیالیز (CRRT) و نیمی تحت درمان وازوپرسور بودند.

به‌اعتقاد محققین، باید مطالعات بیشتری برای بررسی مزایا و معایب احیای قلبی‌ریوی در بیماران بستری مبتلا به کووید-۱۹ انجام شود.

به‌ویژه باتوجه به احتمال بالای تولید ذرات هواپخش (آئروسُل) و افزایش خطر ابتلای کارکنان درمانی در حین عملیات احیا، ارائه دستورالعمل‌های اجرایی واضح ضروری به‌نظر می‌رسد.

 

تلخیص: دکتر بابک عزیز افشاری

منبع

ادامه مطلب

آیا استفاده از ماسک می تواند شدت بیماری كووید۱۹ را در صورت ابتلا را كاهش بدهد؟

آیا استفاده از ماسک می تواند شدت بیماری كووید۱۹ را در صورت ابتلا را كاهش بدهد؟

استفاده ازماسک بطور قطع انتقال کووید۱۹ را کاهش می دهد. شواهد نشان می دهد استفاده از ماسک باعث می شود شما به فرم خفیف تر کووید۱۹ مبتلا شوید. ماسک می تواند دوز ویروسی که وارد بدن می شود را کاهش دهد. براساس شواهدی که وجود دارد ماسک می تواند از شما محافظت کند اما گاهی فرد با وجود استفاده از ماسک ممکن است مبتلا شود. در یک مطالعه که در یک کارخانه تهیه و بسته بندی غذاهای دریایی انجام شد تمام کارمندان ملزم به استفاده از ماسک شدند. نتایج نشان داد %95 از افراد مبتلا شده بدون علامت بودند.

درماه مارچ یک کشتی تفریحی که از آرژانیتین به مقصد انتارتیکا در حرکت بود تعدادی از مسافران به کووید۱۹ مبتلا شدند مسافران از ماسک جراحی و خدمه از ماسک های N95 استفاده کردند %81 افرادی که تستشان مثبت شده بود بی علامت بودند در حالیکه مطالعات نشان داده که %40 افراد بی علامت هستند. باید توجه کنیم که اولین کشتی تفریحی که مسافران آلوده شدند فقط %18 انها بدون علامت بودند.

https://t.co/Kk8hL0xt98

همچنین در یک مرغداری در میسوری که ویروس شیوع یافته بود به افراد ماسک داده شده و %95 افراد بدون علامت

بودند در یک منطقه که استفاده از ماسک الزامی بود 120نفر به کووید۱۹ مبتلا شده بودند که %95 انها بدون علامت

بودند بنابرین بنظر می رسد استفاده از ماسک بار ویروسی را به شدت کاهش می دهد.

https://t.co/YuPMKDvoPj

یک مطالعه مهم در بین سربازان سوییسی انجام شد افراد در دو گروه (آبی /قرمز) با فاصله اجتماعی کم در ارتباط بودند که بترتیب 27پو 31 درصد افراد مبتلا دارای علایم بودند گروه سوم (سبز رنگ) با فاضله اجتماعی مناسب با دو گروه در ارتباط بودند و هیچ یک از افراد علایمی نداشتند.

نویسندگان نتیجه گرفتند فاصله اجتماعی علاوه بر کاهش شیوع بیماری باعث کاهش تلقیح ویروس نیز می شود بار

ویروسی کمتر تعداد افراد بدون علامت بیشتر است.

https://t.co/hi0ZCe398O

بنابرین فاصله اجتماعی و ماسک می تواند میزان شیوع را کاهش دهد بعلاوه باعث می شود بار ویروسی کاهش یابد

و شدت عفونت نیز کم شود.

انواع مختلفی از ماسک در حاضر وجود دارد. ما در بازار انواع مختلفی از ، N95 , جراحی و پارچه می بینیم که هرکدام ذراتی با سایز و اندازه مختلف می تواند از ان عبور کنند در اینجا بطور خلاصه انها را مقایسه می کنیم.

همانطور که در شکل می بینیم در ذرات بزرگتر از 1میکرو ماسک های جراحی قابل مقایسه با ماسک N95 هستند اما در

ذرات کمتر از 1میکرو ماسک N95بهتر عمل می کنند هرچند ماسک جراحی در زیر 1میکرو %60 از ذرات را فیلترمی کند.

ماسک خانگی یا پارچه ی بسته به جنس پارچه دارای حداقل کیفیت می باشند و بیشتر در جلوگیری از عبور قطرات تنفسی موثر هستند.

اما در مورد ماسک های دریچه دار باید احتیاط کرد این ماسک های طوری طراحی شدن که فقط هوا ورودی را فیلتر می

کند و هوا بازدمی از فیلتر عبور می کند بنابرین یک فرد آلوده که از این ماسک استفاده کنند قطرات بازدمی به سادگی وارد محیط می شود.

در مورد نقش ماسک در کاهش بار ویروسی

https://t.co/8kHdpvGxP4

در یک مطالعه در مورد نقش ماسک در کاهش بار ویروسی Flu نشان داده شده که استفاده از ماسک باعث کاهش 3.4 برابر میزان بار ویروس در بازدم می شود.

در یک مطالعه نشان داده شده که بار ویروسی با شدت بیماری و علایم در ارتباط است: بار ویروسی بیشتر، علایم شدید تر

حالا می توانیم نقاط را بهم وصل کنیم:

ماسک باعث کاهش بار ویروسی می شود.

کاهش بار ویروسی باعث کاهش علایم یا کاهش شدت بیماری می شود.

پس آیا می توان نتیجه گرفت که ماسک شدت بیماری کاهش می دهد؟

البته همیشه این فرمول درست نیست اگه عامل A بر B تاثیر گذار باشد و B بر C پس A بر C تاثیر گذار است

اما شواهد تا حدی از این فرضیه حمایت می کنند.

 

بهروز کریمیان،‌ دانشجوی دکتری بیوشیمی بالینی

 
ادامه مطلب

سندروم «خستگی پس از ویروس»

سندروم «خستگی پس از ویروس»

برخی از بیماران بعد از بهبودی کووید۱۹، با عارضه‌ای طولانی‌مدت به نام post-viral syndrome مواجه خواهند شد. علایم این سندروم شامل خستگی و مه‌مغزی fatigue and brain fog است.

احتمال می‌دهند عامل آن سایتوکین‌هایی باشند که از سد خونی مغزی عبور می‌کنند.

سندروم خستگی پس‌از ویروس که به نام myalgic encephalomyelitis) ME) نیز شناخته می‌شود، می‌تواند در هر سنی روی افراد تأثیر بگذارد، اما در زنان و بزرگسالان، ماندگارتر است.

بیماران مبتلا با گذشت زمان، به تدریج بهبود می‌یابند. برای بهبودی هرچه سریع‌تر این سندرم، بر بهداشت خواب تأکید می‌شود و گاه مصرف داروهای خواب‌آور یا حتی ضد‌افسردگی با دوز کم برای بهبود کیفیت خواب توصیه می‌شود. مراقبه و یوگا، درمان‌های رفتارشناختی و ورزش‌درمانی نیز برای بهبود این سندرم مفید است.

پس از شیوع ویروس سارس، برخی افراد بهبود یافته از این بیماری تا سه سال بعد، خستگی، ضعف عضلانی و مشکلات خواب را تجربه می‌کردند.


ادامه مطلب

تاثیر دگزامتازون در درمان بیماران بستری مبتلا به کووید۱۹

تاثیر دگزامتازون در درمان بیماران بستری مبتلا به کووید۱۹

ابتلا به کووید ۱۹ در بسیاری از موارد بی علامت یا با علائم خفیف است. در درصدی می تواند باعث بروز علائم و نیاز به بستری در بیمارستان شود .ممکن است به دلیل پیشرفت بیماری، هایپوکسی و نارسایی تنفسی بیمار نیاز به تهویه مکانیکی طولانی مدت داشته باشد.

در بریتانیا، میزان مرگ (Fatality rate) در بیماران بستری ۲۶٪ و در بیمارانی که نیازمند تهویه مکانیکی هستند به ۳۷٪ می‌رسد.

بررسی ها نشان دادند، داروی رمدسیویر به بهبود سریع تر بیمار کمک می‌کند و زمان بستری در بیمارستان را کاهش می دهد، اما نیاز به بررسی در مورد دارویی است که بتواند میزان مرگ و میر را کاهش دهد.

در نوع شدید بیماری کووید ۱۹ ، در گرافی ریه شواهد درگیری گسترده وجود دارد و در اتوپسی بیماران فوت کرده ، تخریب گسترده آلوئولها، اینفیلتراسیون التهابی و ترومبوزهای میکرووسکولار به چشم می خورد.

چندین مداخله درمانی برای کاهش صدمات ارگان های التهابی در پنومونی ویروسی پیشنهاد شده است ، اما ارزش گلوکوکورتیکوئیدها به طور گسترده مورد بحث قرار گرفته است.در برخی مطالعات متیل پردنیزولون تاثیر درمانی داشته است اما نتایج به دلیل کوچک بودن حجم نمونه قابل اعتماد نیست. بسیاری از گایدلاینها استفاده از گلوکوکورتیکوئیدها را در این بیماران پیشنهاد نمی کنند و منع مصرف دارد. هرچند چین برای فرم شدید بیماری پیشنهاد کرده است و برخی از مراکز در دنیا ، ۵۰٪ اثر درمانی گلوکوکورتیکوئیدها را در این موارد گزارش کرده اند.

یک ریکاوری ترایال (Recovery Trial ) تصادفی - شاهددار در بریتانیا به منظور بررسی تاثیر داروهای مختلف انجام شد.
هرچند ترایال دگزامتازون ، هیدروکسی کلروکین و لوپیناویر/ریتوناویر متوقف شده است ، ترایال آزیترومایسین، Toclizumab و convalescent plasma در حال حاضر ادامه دارد.

در ترایال دگزامتازون که در ماه می ۲۰۲۰ انجام شد.
۲۱۰۴ بیمار در گروه دریافت کننده مراقبتهای حمایتی به علاوه دگزامتازون قرار گرفتند و ۴۳۲۱ بیمار در گروه شاهد که تنها تحت مراقب معمول و حمایتی بودند.
ابتلای تمامی این افراد به عفونت SARS-CoV2 تایید شده بود ، محدودیت سنی بیماران برای ورود به این مطالعه نداشتند. خانمهای باردار و شیرده نیز در این مطالعه شرکت داشتند. افراد به طور تصادفی در گروه ها قرار گرفتند

گروه دریافت کننده دگزامتازون ، ۶ میلی گرم دگزامتازون به شکل خوراکی یا وریدی به مدت ده روز دریافت کردند.

میانگین سنی افراد مورد مطالعه در گروه ها ۶۶ سال بود، ۳۶٪ بیماران خانم بودند.
بیماری زمینه ای افراد بستری تحت مطالعه نیز بررسی شد، ۲۴٪ مبتلا به دیابت، ۲۷٪ بیماری قلبی -عروقی،۲۱٪ بیماری مزمن ریوی و۵۶٪بیماران حداقل یک بیماری زمینه ای داشتند.

دراین انتخاب تصادفی ، ۱۶٪ تحت درمان با تهویه مکانیکی تهاجمی یا اکمو، ۶۰٪ فقط اکسیژن با یا بدون تهویه مکانیکی غیرتهاجمی و ۲۴٪ هیچ کدام از این مراقبتها را دریافت نکردند.

هر دو گروه به مدت ۲۸ روز پیگیری شدند. ۴۸۲ نفر (۲۲.۹٪) از گروه دریافت کننده دگزامتازون و ۱۱۱۰ نفر(۲۵.۷٪) افراد گروه شاهد در طی ۲۸روز پیگیری فوت کردند.

نتایج به دست آمده نشان داد، میزان مرگ در گروه دریافت کننده دگزامتازون پایین تر بود، ریسک و احتمال نیاز به تهویه مکانیکی تهاجمی در گروه دریافت کننده دگزامتازون پایین تر بود، طول مدت بستری در گروه دریافت کننده دگزامتازون نیز کمتر بود.

بیشترین تاثیر را دگزامتازون بر میزان مرگ در گروه دریافت کننده تهویه مکانیکی تهاجمی داشت و کمترین تاثیر مربوط به گروهی بود هیچ حمایت تنفسی دریافت نکردند. حتی به نظر می رسد ممکن است در این گروه آسیب رسان هم باشد.

تاثیر دگزامتازون بعد از روز هفتم شروع علائم ، به نظر بیشتر است ، در زمانی که احتمال آسیب ریه بیشتر است.

باید به این نکته اشاره کرد که مهم ترین مطلب در استفاده از گلوکوکورتیکوئیدها این است که دوز مناسب در زمان مناسب در بیمار مناسب استفاده شود.

انتخاب نامناسب میتواند نه تنها سودمند نباشد بلکه آسیب رسان نیز باشد.

استفاده از این دسته دارویی در بیماران مبتلا به سارس ، مرس و آنفولانزا نشان داده است که زمان کلیرنس ویروس را در بیماران دریافت کننده کندتر می کند هرچند ارزش بالینی این یافته مشخص نیست.

برخلاف سارس که پیک دفع ویروس در هفته دوم بیماری است به نظر می رسد در بیماری کووید ۱۹ در اوایل بیماری است و به مروز کاهش می یابد.

در نهایت نتایج این ترایال نشان داد، دگزامتازون در موارد شدید کووید ۱۹ که نیاز به تهویه مکانیکی دارند سودمند است.

دکتر زهرا فرزاد.

لینک منبع

ادامه مطلب

خطر تشکیل لخته خون بر اثر کویید۱۹

خطر تشکیل لخته خون بر اثر کویید۱۹

یک مطالعه منتشرشده در نشریه Radiology می‌گوید که در شریان‌های پای افراد مبتلا به COVID-19، لخته‌های خطرناک خونی دیده شده است.

این پژوهشگران می‌گویند که بیمارانی که نشانه‌هایی از خونرسانی ناکافی به اندام‌های انتهایی دارند، لخته‌های بزرگ‌تری در پایشان تشکیل شده است. همچنین خطر قطع اندام و مرگ در این افراد بیش‌تر است.

قبلاً ارتباط این بیماری با تشکیل لخته خونی در شریان‌های ریوی شناخته شده بود. مسئله کم‌تر شناخته‌شده ارتباط بین این بیماری با لخته در سایر اندام‌ها و به‌خصوص اندام‌های انتهایی بود.

در طی پیک بیماری COVID-19 در نیویورک، رادیولوژیست‌ها متوجه افزایش تعداد بیماران با ترومبوز شریان‌های انتهایی تحتانی در CT آنژیوگرافی‌ها شدند. این بیماران با احساس سردی، درد یا تغییر رنگ پاهایشان مراجعه می‌کردند.

این علائم که مربوط به ایسکمی پاها بودند، با علائم دیگری از جمله دیسترس تنفسی، سرفه، تب و وضعیت تغییریافته روانی همراه بودند.

پژوهشگران در این مطالعه ۱۶ بیمار مبتلا به COVID-19 (با میانگین سنی ۷۰ سال) را با ۳۲ بیمار بدون COVID-19 (با میانگین سنی ۷۱ سال) مقایسه کردند. تمام بیماران مبتلا به COVID-19 در CT آنژیوگرافی حداقل یک لخته در پایشان داشتند، در حالی که در گروه کنترل ۶۹٪ افراد لخته داشتند. همچنین لخته‌های بیماران مبتلا به COVID-19 بزرگ‌تر بود.

در این مطالعه، لخته موجب قطع عضو در ۲۵٪ افراد و مرگ در ۳۸٪ افراد شد.
لینک مقاله مدیکال اکسپرس

ادامه مطلب

وبینار (ضبط شده) نقش مدیریت خون بیمار در پاندمی

وبینار (ضبط شده) نقش مدیریت خون بیمار در پاندمی

دکتر علی‌رضا جهان‌گیرفرد، وبینار نقش مدیریت خون بیمار در یک پاندمی

ادامه مطلب

افزایش خطر ابتلا به کرونا ویروس با مصرف مهارکننده های پمپ پروتون (امپرازول و پنتوپرازول)

افزایش خطر ابتلا به کرونا ویروس با مصرف مهارکننده های پمپ پروتون (امپرازول و پنتوپرازول)

- براساس تحقیقی که به صورت پری‌پرینت در مجله American Journal of Gastroenterology چاپ گردیده، مصرف مهارکننده‌های پمپ پروتون (مانند امپرازول و پنتوپرازول) میتواند باعث افزایش خطر ابتلای به کرونا‌ویروس شود.

- مصرف یکبار در روز این داروها ۲.۲ برابر و مصرف دوبار در روز این داروها ۳.۷ برابر میتواند موجب افزایش ریسک ابتلا به کرونا‌ویروس شود.

- این افزایش خطر در مصرف کنندگان داروهای مهارکننده هیستامین 2 (مانند فاموتیدین و رانتیدین و...) مشاهده نشد.

 

توضیح بسیار ضروری:

نتایج این تحقیق به آن معنی نیست که مصرف کنندگان داروهای مهار کننده پمپ پروتون باید مصرف این داروها را بدون مشورت با پزشک خود قطع کنند.
بسیاری از مواقع این داروها برای سلامت بیماران بسیار لازم است و عدم مصرف خودسرانه آنها میتواند لطمات جبران ناپذیر به بیماران بزند.

تمام داروها عوارضی دارند که مصرف یا عدم‌ مصرف آنها با صلاحدید پزشک و رعایت قاعده منفعت بیشتر در برابر عوارضشان باید مصرف شود.

بهترین کار برای بیماران مصرف کننده داروهای مهار کننده پمپ پروتون رعایت مسایل بهداشتی مانند استفاده از ماسک و دوری از تجمعات غیرضروری و مشاوره با پزشک معالجشان است‌.

 

منبع ۱

منبع ۲

منبع ۳

ادامه مطلب

توصیه‌های جدید CDC برای خروج بیماران کووید۱۹ از قرنطینه خانگی

توصیه‌های جدید CDC برای خروج بیماران کووید۱۹ از قرنطینه خانگی

- در افراد Asymptomatic:
۱۰ روز بعد از تست PCR مثبت
یا
منفی بودن دو تست PCR به فاصله ۲۴ ساعت

- در افراد Symptomatic:
۱۰ روز بعد از اولین بروز نشانه‌ها + حداقل ۳ روز بدون علامت (نداشتن تب و نشانه‌های تنفسی)
یا
حداقل ۳ روز بدون علامت (نداشتن تب و نشانه‌های تنفسی) و منفی بودن دو تست PCR به فاصله ۲۴ ساعت

- توصیه می‌شود که زمان قرنطینه برای دو گروه طولانی‌تر شود:
۱- پرسنل بهداشتی و درمانی که در تماس با افراد با ریسک بالا برای ابتلا و مرگ ناشی از کووید۱۹ هستند.
۲- بیمارانی که ممکن است سیستم ایمنی ضعیف‌تری داشته باشند و مدت طولانی‌تری ناقل بیماری باقی بمانند.

پانویس: این گایدلاین‌ها مرتب در حال به‌روز رسانی هستند. قبلا WHO معیارهای خود را ارایه کرده بود که CDC روش‌ آزمایشگاهی را نیز بدان افزوده است.

 

ادامه مطلب